აღდგომის ტალღები

ყოველ დილით,როდესაც პორტში ახალი გემი შემოდის და ნელ – ნელა ღუზას დაბლა უშვებს,
მე ჩემს აივანზე,რომელიც ზუსტად ზღვისპირა ქალაქის პორტს გადაჰყურებს ვდგავარ და მშვიდად ვუყურებ,
როცა გემი ჩერდება და მხოლოდ წყლის,
თითქოს როგორი პატარა ტალღები არწევს მას.
(more…)

Advertisements

ჩემი შვილების  დედა
ლილისფერი ხასიათისაა,
მსხმოარე ალუბლები აცვია,
სხეულით დააქვს ბედნიერება
და ყველასათვის სამყოფი სიყვარული.

ჩემი ოჯახი
ზურმუხტისფერია და ოთახებად, ზღურბლებად
დანაწილებული სევდა აქვს თან .

ჩემი შვილების დედა

7:14PM

26981580_1583458541731211_1650306053_o
შენი ცისფერი ღამეები,
შენი ფერადი სიზმრები,
წარმოდგენები,
რომელშიც ცხოვრობ
ძვლების გროვაა და მეტი არაფერი. (more…)

Rest of years

4A3EB854-A582-4216-AA1C-272C06C2ED43იმ სადგურებს
რომელსაც მე ყოველ დილით გავდივარ,
იმ ბაქანს
რომელზეც ყოველ დილას ქალაქის მატარებელს ველოდები
შენი ფეხის ნაკვალევი ეტყობა.
მე მიყვარს შენი
ლამაზი ტერფები და ძვლები,
რომელიც დასერვისგან ვარდისფერი შრამებითაა სავსე.
თოვს.
ხელები მეყინება.
ჩემი ხელები,
რომელიც თოვლიან ამინდში უფრო მეტად
მგრძნობიარე ხდება,
რომელიც სიგარეტის სუნად ყარს,
რომელიც სიცივეში სკდება და სისხლი სდის
ეძებენ შენს ხელებს,
რომ ცოტა მაინც გათბნენ.
თოვლში,
როცა ბაქანზე ვდგავარ და ვფიქრობ,
რომ შენ ახლა
გძინავს
და სულ არ გადარდებს
რომ მე, რომელიც დილით
გაყინულ შრამებს განსაკუთრებულად ვუვლი
შენს თვალებში ვკვდები,
და თანახმა ვარ,
ყოველ საღამოს
გარდავიცვალო შენი შუშის თვალებიდან წამოსულ ცრემლებში.
მე მახსოვს ის საღამო,
როცა ჩვენ კაფეში ვისხედით და ცხელ გლინტვეინს ვსვამდით,
მე მახსოვს ის კაფე იყო
ყვავილებით სავსე,
მტკვრის ხედით,
ლამაზი მბჟუტავი განათებებით
და მე გიკითხავდი ლექსებს,
რომ საკუთარ
თავებს
ვერ დავემალებით,
რომ პრობლემები, რომელთაც ვიქმნით სულაც არ არის
მძიმე.
ჩვენი ზამთრის ღამეები იყო თეთრი ფერის და სისხლიანი.
ჩვენ ვსვამდით გლინტვეინს და საერთო ამოსუნთქვას ვაყოლებდით დესერტად,
ჩვენ ვეფერებოდით ერთმანეთს
იმ ღამეს,
ზუსტად იმ ღამეს,
როცა
ერთმანეთი აღარ გვიყვარდა.
წარმოვიდგენ,რომ ერთხელ
თოვლიან ბაქანზე როცა ვიდგები
შენ ისევ გამოჩნდები და ყველაფერი რაც ერთმანეთში იმ ღამეს ჩავტოვეთ ისევ აღდგება,
ისევ დაინახავ იმას რასაც ჩემს ცხოვრებაში არსებული
ადამიანები
წლების
განმავლობაში ეძებდნენ და ვერ ხედავდნენ,
ისევ შეძლებ
რომ დამიცვა
იმ სურვილებისგან
რომელიც მე
მაქვს.
და შენი ჩემში არსებობა
უფრო ნაზი იქნება,
როცა ამ ქალაქში მეორედ მოთოვს,
როცა გლინტვეინს
რომელსაც ყოველ საღამო მივირთმევთ
დარიჩინის სუნი უფრო
მეტად ექნება.

 

დაბადება

tumblr_oq82quFsyt1uvsi7jo2_1280 (1).jpg tumblr_oq82quFsyt1uvsi7jo1_1280

 

როცა ქალაქი ნისლის სუნად ყარს და მთელი ღამე სუსხითაა სავსე
მე ჩემს ოთახში ვზივარ და ერთადერთი რაზეც ვფიქრობ
შენი თხელი კანი
და მისი მსუბუქი, მკვეთრი სუნია. (more…)

გარდაცვლილი დედა ჩემი.

tumblr_novrrkEZMY1qcy0o0o1_500

როცა ქარი სახეში გაყრის თოვლის ფანტელებს და გაყინული ძლივს ჰკიდებ ხელს გასაღებს რომ თბილი სახლის კარი შეაღო და შენი საღამოსებრი რიტუალები შეასრულო. (more…)